Wybór odpowiedniego tagu UHF zależy przede wszystkim od następujących sześciu czynników:
1. Warunki otoczenia
Technologia UHF jest wrażliwa na otoczenie: metal i ciecze mają znacznie większy wpływ na pole niż w przypadku częstotliwości HF. Dlatego tagi UHF muszą być specjalnie zaprojektowane do środowisk metalowych (tagi na metal). Stopnie ochrony sięgają od IP40 (etykiety) do IP67/69K dla zastosowań przemysłowych; dostępne są również wersje wysokotemperaturowe. Należy uwzględnić zakresy częstotliwości właściwe dla danego kraju (np. UE 865–868 MHz, USA 902–928 MHz).
2. Rozmiar i typ pamięci
Tagi UHF zazwyczaj oferują mniejsze obszary pamięci użytkownika (np. 28–110 bajtów) niż tagi HF, ale wykorzystują one ustrukturyzowane banki pamięci zgodnie ze standardem EPC Gen2 (pamięć zarezerwowana, EPC/UII, TID, pamięć użytkownika). Pamięć ta jest wystarczająca do identyfikacji opartej na EPC oraz przechowywania umiarkowanej ilości dodatkowych informacji; tagi UHF są mniej odpowiednie do przechowywania dużych ilości danych.
3. Konstrukcja i montaż
Tagi UHF są dostępne w postaci tagów do montażu na metalowych powierzchniach, w wersjach przemysłowych, jako etykiety samoprzylepne, wkładki lub wytrzymałe tagi przykręcane. Konstrukcja ma ogromny wpływ na zasięg: większa powierzchnia anteny oznacza stabilniejszą pracę i większy zasięg. Orientacja montażowa (polaryzacja pozioma/pionowa) ma kluczowe znaczenie dla czytelności.
4. Zasięg i kombinacje
Pasmo UHF pozwala na zasięg rzędu kilku metrów, w zależności od konstrukcji tagu, anteny czytnika, mocy nadawczej oraz warunków otoczenia. Zasięg zapisu jest znacznie mniejszy niż zasięg odczytu. Pola UHF są niejednorodne — należy uwzględnić odbicia, zaniki i zakłócenia. Rzeczywisty zasięg wynosi zazwyczaj 40–80% wartości laboratoryjnych.
5. Dynamika zastosowań
Technologia UHF doskonale sprawdza się w szybkich i dynamicznych procesach: umożliwia odczyt partii do 200 tagów na sekundę. Gdy tagi są w ruchu („w locie”), należy zapewnić wystarczające okna czasowe na ponowne próby. Minimalne odległości między tagami (zazwyczaj ≥ 50 mm) poprawiają czytelność. Wiele czytników może również zakłócać się nawzajem, dlatego ważne jest zarządzanie częstotliwościami i synchronizacja.
6. Zgodność i normy
Tagi UHF muszą być zgodne z normą ISO 18000-6C / EPC Class 1 Gen 2. Regionalne certyfikaty radiowe, takie jak CE, FCC, IC, KCC itp., zależą od częstotliwości i mocy nadawczej. Dostępne są wersje zgodne z ATEX do stosowania w atmosferach potencjalnie wybuchowych. Należy zapewnić kompatybilność z czytnikami TURCK (seria Q, anteny o dużej powierzchni) oraz interfejsami TBEN-BL-Ident.